we
wszechświecie podziwiany jest przez ludzi od wielu tysięcy lat. W
starożytności astronomowie obserwując niebo dostrzegli punkty wędrujące
po niebie na tle gwiazd. Określono je planetami i nadano im imiona
rzymskich bogów - Jowisz - król bogów,
Mars - bóg wojny, Merkury - posłaniec bogów,
Wenus - bogini miłości i piękna, a Saturn
- ojciec Jowisza.
W starożytności określano siedem planet: Merkurego, Wenus, Marsa,
Jowisza, Saturna, a także Słońce i Księżyc. Następnie z
rozpowszechnieniem poglądu heliocentrycznego, wykluczono z tego zbioru
Księżyc i Słońce, a dodano Ziemię.
Uran siódma planeta został odkryty w 1781 r. Kolejną,
ósmą planetę układu słonecznego odkryto w 1846 i był to
Neptun. W roku 1930 za Neptunem odkryto Plutona. Po początkowych
obserwacjach stwierdzono że jest on większy od ziemi i uznano go za
kolejną planetę, dopiero dalsze badania ujawniły że jest on tak
naprawdę mniejszy niżSłońce
zakładano to początkowo. Po dalszych badaniach nieba zaczęto odkrywać
podobne obiekty do Plutona. Dopiero po odkryciu Eris w 2005 roku -
obiektu większego od Plutona, astronomowie musieli zmienić klasyfikację
planet. Stworzona w 2006 roku definicja przesunęła Plutona z grupy
planet do planet karłowatych.
Tworzenie
się i ewolucja Układu Słonecznego zaczęła się 4,6 miliarda lat temu. W
skutek grawitacyjnego zapadnięcia się części niestabilnego obłoku
molekularnego rozpoczął się proces formowania Słońca i innych gwiazd.
Nasz układ podlega nieustannym i chaotycznym zmianom. Nie będzie
wiecznie w obecnej postaci.